Select Page

Als tiener had ik acne. Behalve dat het pijn deed, voelde ik me er erg onzeker over. Ik liet een pony knippen, verstopte mezelf in een sjaal en plamuurde mijn gezicht vol met make-up. Ik heb een tijd grime gebruikt in plaats van foundation omdat dat beter dekte en ik heb zelfs een tijd een rubberachtig goedje op mijn gezicht gesmeerd dat gemaakt was om je benen eruit te laten zien alsof je een panty droeg. Ik herinner me nog hoe het stonk en hoeveel parfum ik gebruikte om dát te verbloemen.

Verstoppen… dat is wel het kernwoord van mijn tienerjaren. Ik smeerde allerlei troep van de drogist en uiteindelijk ook van de huisarts op mijn gezicht. De huisarts gaf me iets dat hielp tegen de acne. Het maakte ook mijn huid zo dun dat mijn gezicht ging bloeden als ik breed lachte. Niet dat ik dát zoveel deed omdat ik me zo rot voelde, maar het is behoorlijk kut (pardon my french) als je zelfs niet kan lachen. (citaat van mij van de ‘over mij’ pagina)

Met mijn huid gaat het al jaren goed; zeker sinds ik helemaal into de natuurlijke huidverzorging ben. Natuurlijk heb ik wel eens een pukkeltje als ik ongesteld moet worden of een paar mee-eters als ik wat minder voor mezelf zorg, maar zo erg als nu. Nee, zo was mijn huid al bijna tien jaar niet meer. En ik voel me weer onzeker worden, ik wil verstoppen. Net als toen.

De laatste jaren heb ik roofbouw gepleegd op mijn lijf: in zeven jaar tijd had ik drie zwangerschappen, nu bijna 6,5 jaar borstvoeding, twee verhuizingen, een flinke verbouwing, twee diploma’s en daar bovenop een huilbaby. De laatste 2,5 jaar heb ik op adrenaline en cortisol geleefd; dat was mijn brandstof. Sinds een maand niet meer. De ergste stress is weg en ik begon mijn lijf weer te voelen. En dat voelde niet fijn. Kleine kwaaltjes bleken toch iets meer te zijn en voor het eerst in tien jaar ging ik naar de huisarts. Na wat onderzoeken kwam onder andere een schreeuwend tekort aan vitamine D en een tekort aan vitamine B12 naar voren. Voor dat laatste krijg ik iedere week een injectie die me flinke blauwe plekken geeft. En een acne breakout waar ik van moet huilen.

Ik ken de oorzaak: ik heb een acnegevoelige huid en een van de bijwerkingen van de B12 infecties is acne. Dit keer geen acne vulgaris, de meest voorkomende vorm van acne, maar acne medicamentosa: acne veroorzaakt door medicijngebruik. Het komt niet alleen voor bij vitamine B12 (vooral bij de infecties, maar ook bij de ‘gewone’ voedingssupplementen), maar ook bij anabole steroïden, anti-epileptica, antikankermedicijnen, medicijnen bij transplantaties en corticosteroïden.

Een van de bacteriën die in verband wordt gebracht is Propionibacterium acnes; deze komt bij iedereen op de huid voor, al vanaf je geboorte. Er is een onderzoek dat laat zien dat na een flinke dosis van B12 er een disbalans ontstaat in het stofje dat de Propionibacterium a. uitscheidt en dat daardoor flink acne kan ontstaan bij mensen die daar al gevoelig voor zijn.

De huidflora kan flink worden verstoord door de toediening van B12.

Daar sta je dan: holistisch huidadvies aan anderen te geven terwijl je de pukkels voelt opkomen. Het doet pijn. Letterlijk en figuurlijk. Ik moet me blijven herpakken: ik ben meer dan acne. Ik scherp mijn liefdevolle huidverzorging aan. Ik deed natuurlijk gezichtsmaskers, stip alles aan, reinig mijn gezicht netjes twee keer per dag en drink liters water. Ik ben mijn suikerinname flink gaan beperken en eet geen zuivel (dat is een makkelijke om te mijden als vegan *wink*).

Mijn kussensloop gaat twee keer per week in de was en ik hou mijn dreads uit mijn gezicht. En daarmee krijg ik het een beetje onder controle. Ik ben dolblij met mijn natuurlijke en minerale make-up van PHB: ik kan nu foundation en concealer gebruiken zonder mijn huid af te sluiten en het erger te maken. Mijn huid herstelt zich razendsnel en die pijnlijke puist is een dag later alweer bijna weg. Helaas komen ze ook net zo hard weer op als dat ik ze weg krijg: ik moet de oorzaak aanpakken.


Net heb ik de een na laatste injectie van mijn vierweekse kuur gehaald. Ik zet mijn tanden nog even op elkaar en hou mijn verzorgingsregime hoog. Nog even doorbijten en dan kan ik over naar een andere vorm van B12. Het spul dat ik ingespoten krijg, is namelijk hydroxocobalamine. Vitamine B12 kan in verschillende vormen worden gegeven, zoals adenosylcobalamine, cobalamine, cyanocobalamine, hydroxocobalamine, hydroxycyanocobalamine en methylcobalamine. Cyanocobalane of hydroxocobalamine wort het meest gebruikt, in injecties en ook in pilvorm, maar het is voor het lijf lastiger om om te zetten naar B12. Veel veganisten hebben de ervaring dat ze veel minder of geen acne krijgen als ze een supplement gebruiken op basis van methylcobalamine. Dit is een enzym dat direct actief is en makkelijker door het lichaam wordt opgenomen en minder bijwerkingen kent.

Gebruik jij Vitamine B12 en heb jij last van acne als bijwerking? Of gebruik jij methylcobalamine omdat je acne kreeg van cobalamine? Deel je ervaring hieronder!

Bronnen:

https://www.leef.nl/kennisbank/acne-door-geneesmiddelen/
https://stm.sciencemag.org/content/7/293/293ra103