Twee-en-een-half jaar terug deelde ik onze droom om in Giraffendorp te gaan wonen in het blog It takes a village to raise a child; we are building that village in Giraffendorp. We hadden besloten het te gaan doen en volgens mij waren we al begonnen met de verkoop van ons heerlijke jaren 30 huis met grote tuin in Beverwijk waar we net jaren verbouwd hadden.

In december 2015 verhuisden we van ons fijne huis naar een flat in Almere Stad met het plan om daar een jaar te bivakeren tijdens de bouw van ons huis.

En nu zijn we 2,5 jaar verder. Hoe gaat het nu?

Ik heb niet voor niets gewacht met een update van het eerste blog tot nu.

Het is een vreselijk lang proces. Vaak ook een vreselijk proces.

Almere Oosterwold is een pioniersgebied. De allereerste pioniers die er nu wonen, hebben ruim een half jaar gewacht op water en electra. Wegen moesten nog aangelegd worden en beleid moest nog gemaakt worden.

Er moesten veel individuele onderzoeken gedaan worden, zoals archeologisch en ecologisch onderzoek. Heel veel wachten op kantoren, bureaus, de gemeente en alle andere mogelijke partijen die iets in de melk te brokkelen hebben in Oosterwold.

En toen… konden we eindelijk het vergunningstraject in. We moesten een verzoek tot wijziging van het bestemmingsplan indienen, een vergunning krijgen bij waterstaat en de bouwvergunning. We hadden een aannemer gekozen waar we al maanden mee in gesprek waren, dus we gingen spoedig op weg. We zouden een half jaar vertraging oplopen door beleidsdingen, maar ach… het hoort erbij en een half jaar is best te overzien.

“Heb je nog een paar ton liggen?”

Na 6 maanden (met alle partijen!) overleggen, praten, tekenen en bedenken dienden we onze bouwvergunning in. Een paar weken later kwam de aannemer met zijn uiteindelijke begroting en ik dacht dat ik stikte. Hij zat 2 ton boven budget! Het bekende budget, waar we al een jaar mee rekende, was bijna verdubbeld. Een paar minuten later opperde hij dat we maar alvast de heipalen moesten gaan bestellen en ik zag vlekken.

Natuurlijk! Ik ging gisteren de spijkerbroek van mijn man wassen en toen viel er opeens een ton uit zijn zak. Twee ton anno 2017 is de 25 gulden van vroeger toch?

Mijn man en ik hebben elkaar een paar dagen stom aangestaard. En nu? Ons fijne huis verkocht, de kinderen kijken uit naar hun nieuwe buurkinderen waar we regelmatig mee afspreken en we hebben al heel veel geld geinvesteerd.

We appten onze nieuwe buren van Giraffendorp en waren verslagen. Iedereen stond versteld. Hoe kon dit? Een buurvrouw liet het er niet bij zitten, belde mij op en legde hun aannemer aan ons voor. ‘Bel hem, het is een fijne man en ik denk dat hij wat voor jullie kan doen‘.

[edit: de rest van het verhaal is aangepast, omdat het ook NIET goed ging met deze aannemer]

Aannemer nummer 2

We trokken de bouwvergunning in (en betaalde de leges voor niets ) en gingen in zee met hun aannemer.  Ons hele huis moest opnieuw getekend en berekend worden.

De aannemer moest nog ‘even’  drie huizen bouwen voordat wij aan de beurt waren en dat bleek een lastige opgave. De bouwwereld veranderde in de tijd dat wij in zee gingen met deze aannemer en de bouw van de andere 3 huizen duurde heel veel langer dan dat hij verwacht had. Waar de bouw eerst in december 2017 zou starten, werd dit april 2018. Op tweede paasdag dit jaar belde deze aannemer dat de planning tot zeker najaar 2018 zo verschuiven en dat het plan ook een halve ton duurder werd.

Ik voelde me een ezel die zich twee keer aan dezelfde steen stootte.

Wij zijn enorme vastbijters, dus gelukkig krijgt het verhaal een draai. Lees hier het vervolg.

Zet je eigen merk op. Hoe? Volg gewoon het stappenplan!

Bouw de fundering van jouw cosmeticamerk

Registreer je voor de gratis masterclass en leg de basis voor jouw cosmeticamerk. 

De online masterclass is op
7 september om 10:00 uur*

*ja, er komt een replay

Je bent geregistreerd!