It takes a village to raise a child – Afrikaans spreekwoord

Ja! Zo voelt het. Dat voel ik! Ik geloof tot op mijn botten dat het niet de bedoeling is van de mens om alleen met een paar kinderen thuis te zitten. Ook niet als je de wijde wereld in gaat met je kroost en alle zorg toch echt nog steeds op jouw schouders rust.

Ik geloof dat het in ons DNA zit om de zorg te delen. Het voelt zó goed als ik met een groepje gelijkgestemden ben en we allemaal op alle kinderen letten. Ik ben niet degene die bij ieder conflict hoeft te bemiddelen of al het geknoeide drinken op moet dweilen. Dat doen we samen.

Ik geloof dat het twee jaar terug is dat ik een enquête kreeg van een vriendin over die village. Zou ik dat echt willen? Hoe dan? Wil ik in een gemeenschap wonen? Wil ik verhuizen? Ik sloot mijn ogen en ademende diep. En vulde de enquête in. Diezelfde vriendin mailde me een tijd later dat er ruimte was voor een village zoals ik dat ook voor ogen had in Almere Oosterwold.

Na drie jaar verbouwen hadden we net een pauze ingelast voordat we verder gingen met de zolder. Wij besloten de sprong te wagen en reden naar de akker vol klei tussen Almere en Zeewolde met een paar andere gezinnen met dezelfde droom.

We gaan ervoor!

De plek waar we gaan bouwen is nog een kale akker, maar onze village is er wel al. Ik zie mijn Giraffendorp-buren regelmatig en voel dat de band tussen ons steeds sterker wordt. En vooral die tussen onze kinderen.

In Beverwijk hadden we dit niet: veel vriendjes en vriendinnetjes om mee te spelen. Een paar dagen terug zaten we allemaal aan tafel en onze dochter Ayla (6) zuchtte: “straks woont die vriendin links van me en die andere vriendin rechts. En ik? Ik woon precies in het midden, dat is toch geweldig!”. Ik kreeg tranen in mijn ogen. Ja. Dat is geweldig!

We ontwerpen ons droomhuis, met hulp van DIY-architect Cindy Vissering, op een flink stuk land waar minstens de helft permacultuur wordt.

Het huis wordt niet alleen ons huis, maar er komt ook ruimte voor mijn werk.

We gaan een productiestudio bouwen, maar waar ik misschien ook workshops kan gaan geven. Ik zie mezelf al workshops geven over hoe je een gezonde gezichtsreiniger maakt en heerlijke kruidenzalven tegen blauwe plekken of ruwe ellebogen.

Tussendoor doen we een wandelingetje in de kruidentuin en plukken rozenblaadjes om je te laten zien hoe je een hydrolaat maakt. Een geweldige grote kast om al mijn oliën, gedroogde kruiden en producten in op te bergen en een ruimte waar ik met verse kruidenthee op een tafeltje naast me een nieuw blog kan schrijven.

Ik kan uitkijken op onze gezamenlijke binnentuin, waar onze kinderen onder de oude walnotenboom spelen met de andere kinderen die in onze village gaan wonen.  Daar droom ik van!

Als alles nu nog meezit, dan hoop ik dat we voor de zomer van 2017 in ons nieuwe droomhuis kunnen gaan wonen. En dat ik daar een knal-openingsfeest kan geven voor de eigen ruimte van Enjoy Divine Nature!

Hoe gaat het verhaal verder?

Lees hier de update!

Zet je eigen merk op. Hoe? Volg gewoon het stappenplan!